چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر داشته باشیم؟

چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر داشته باشیم؟

 

 مسئولیت پذیری یکی از مهمترین خصوصیات اخلاقی  است که ما در زندگی به آن نیاز داریم! و یک عادت رفتاری ذاتی نیست و کاملاٌ اکتسابی است، شروع یادگیری آن از لحظه تولد ( و شاید حتی قبل از تولد ) است ، حال آن که این نوشته  چه فرزند نوجوان داشته باشید و چه والد یک نوزاد باشید میتواند برای شما مفید باشد.

راههای پرورش یک فرزند مسئولیت پذیر:

 

۱-درک نیاز فرزندان و رسیدگی به آنها:

فرزندان ما در دوران نوزادی زمان که گریه سر میدهند و ما بلافاصله به سمت  آنها میروم ، آنها را به آغوش میکشیم و نیازشان را رفع میکنیم ، به آنها یاد میدهیم که نیاز ها را میتوان پاسخ گفت و آن حس خوبی که با توجه به آنها میدهیم همراه با لبخندی که در صورت ما میبینند باعث میشود اولین درس زندگی را بگیرند که مسئولیت پذیری خوب است.

 

۲-   اجازه دهیم انجام دهند:

  در هر سنی اجازه دهیم ، کارهایی که در جهت کمک به ما میخواهند انجام دهند را به انجام رسانند.

ماننده :

 میخواهم دکمه آسانسور را بزنم.

میخواهم کمر بند ایمنی را خودم ببندم.

میخواهم کمک تو مواد کیک را درست کنم …..

 

 ۳-   تشویقشان کنید کارها و چیزهای جدید را امتحان کنند :

دوست داری تلوزیون رو روشن کنی؟

می خوای امروز دکمه ماشی ظرف شویی را تو بزنی، صدای جالبی میده!

کامپیوتر من ویروس گرفته ، فکر می کنم تو از پس درست کردنش بر میای؟

 

 

۴  – اگر کارهای خانه را انجام دادند ، تشکر و تشویقشان کنید:

 

اگر یکبار به کار آنها ایراد بگیرید که کارشان کامل یا خوب نیست ، علاقه شان را به انجام کارهای خانه از دست میدهند.

  به طور مثال اگر مهمان دارید و فرزند تان جارو برقی کشید و دوباره پشت سر آنها جارو بکشید ، مسئولیت پذیری آنها را زیر سؤال برده اید!

و این به نظر من خیلی بدتر از این است که مهمانان ما چند دانه برنج روی زمین ببینند.

 

 

 

۵-   در جمع دیگران از مسئولیت پذیری آنها تقدیر و تعریف کنید.

به کودک و کارش اعتماد کنید و حتی جلو مهمانها از اینکه فرزندی دارید که به شما در کارها یاری میدهد ، افتخار کنید. تمجید در هر سنی معجزه میکند – حتی برای بزرگسالان!

 

 ۶  – جمع کردن اسباب بازی ها را در سنین پایین با آهنگ ، شعر و کارهای خنده و نشاط آور با هم انجام دهید .

این باعث میشود که جمع آوری وسائل فقط یک قانون نباشد بلکه به تفریح تبدیل شود.

 

۷-   قانون ها باعث بی قانونی بیشتر میشود!

در خانه هایی که قانون های زیاد و سخت وجود داردو قوانین مستبدانه توسط فقط پدر و مادر وضع می شوند، بچه ها کارها را برای مادر و پدر انجام میدهند! بیشتر از زیر مسئولیت شانه خالی میکنند!

 در صورتی که اگر فرزندانمان از پذیرش مسئولیت لذت ببرند! چون در آن صورت همه از رفتار آنها تعریف کنند و شخصیت والاتری میسازند. دیگر ما به قانونی نیاز نداریم.

 

 

۸-   آشپزی با مادر و شستن ماشین با پدر:

   یا حتی برعکس !

مهم نیست فرزندتان دختر است یا پسر اینگونه فعالیت ها را با هم انجام دهید . نگران نتیجه نباشید، سعی کنید از انجامش لذت ببرید!

 از مالیدن آرد به صورت و سر هم ، زمان کیک پختن نترسید !

اگر کمی کف بازی کنید مطمئن باشید سرما نمیخورید!

    

۹-   برای کارهای خانه  و یا کارهای مربوط به خودش ،به آنها جایزه یا پول ندهید!

فقط تشکر و تمجید کنید.

 

۱۰-   مسابقه های هرکی تمیزتر بشوره بین والدین و بچه ها خیلی کمک کننده است. یا برای بچه های کوچکتر بازی اعلام کمک!

 زمانی که پسرم ۵ ساله بود ، هرگاه نیاز به کمک او داشتم ، ادای زنگ زدن به اداره پلیس و آنش نشانی را در می آوردم. و از اوکمک می خواستم و او  آژیر کشان به کمکم میآمد.

 

۱۱- به آنها چه زمانی حقوق دهیم؟

کارهایی غیر از کارهای روزمره در خانه , و یا کارهایی برای آن کار, اشخاصی را استخدام می کنیم که بابت آن کار پول می گیرند, می توانیم از بچه ها بخواهیم انجام دهند و هزینه ای که می خواهیم به شخصی بپردازیم را در صورت انجام کامل کار به بچه ها دهیم .

 

۱۲-   از ۱۴-۱۵ سالگی فرزندانتان را تشویق کنید که کار کنند،

 

مهم نیست مردم چه بگویند ، در شرکت خود یا دوستانتان برای فرزندانتان ، کارهایی بیابید که توانایی انجامش را دارند.

خلاقیت مان را به کار بیاندازیم و مهارت های فرزندانمان را به آنها نشان دهیم و از آنها برای پیدا کردن کار  کمک بگیرید.

فرزند یکی از دوستان من در شیراز در ۱۵ سالگی به افراد مسن استفاده از کامپیوتر و موبایل را آموزش میداد.

 

مزایای کار کردن

  • فرزندانمان بخاطر اینکه طعم سختی کار را می چشند بیشتر سعی میکنند درس بخوانند و تلاش بیشتری برای آینده خود میکنند.

  • آموزش مسئولیت پذیری

  • پیدا کردن هویت اجتماعی
  • مدیریت مالی و فهمیدن ارزش واقعی پول

  • مدیریت زمان

  • آمار نشان میدهد که نوجوانی ۶ تا ۱۵ ساعت در هفته هایی که مدرسه میرود کار میکند نمرات بالاتری میگیرد.                                                                                                                                                                                   آمار برگرفته از کتابHow to raise child with high EQ

البته کار بیشتر از ۱۵ ساعت در هفته برای نوجوانان سنگین و باعث پایین آمدن راندمان میشود

با فرزندان بی مسئولیت چه کنیم؟

اگر فرزند ما در سن ۲ تا ۶ سالگی مسائلی که رخ می دهد را سر این و آن می اندازد ، بدانیم در خانه یا بیرون خانه در پذیرش یا به انجام رساندن مسئولیت هایی ناکام مانده ایم ! مثلاٌ از رئیس مان یا همکاران مان در خانه مرتباً شکایت میکنیم ، گاهی بخاطر هوای بد یا ترافیک کارهایمان را انجام نمیدهیم.

بیایید الگوهای متفاوتی باشیم و راهی پیدا کنیم ، که از زیر مسئولیت ها شانه خالی نکنیم. مثبت باشیم و اگر اشتباهی کردیم مسئولیت اشتباهایمان را به عهده بگیریم .

نغمه کشاورز

 

مطالب مرتبط

دیدگاه تان را بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *