با فرزند خجالتی ام چه کنم؟

با فرزند خجالتی ام چه کنم؟

– آیا فرزند شما با ورود به جمع، خود را پشت شما مخفی میکند؟
– آیا فرزند شما، خود را در برابر آدمهای جدید پنهان می کند و از سلام کردن امتناع می کند؟
– آبا فرزند نوجوان شما از هنرنمایی کردن در جمع خجالت می کشد؟
– آیا فرزند جوان شمادر مدرسه از گرفتن حق اش طفره می رود؟ و حتی اجازه می دهد، مسخره اش کنند؟

 

بچه ها صفات متفاوتی دارند، و این تفاوت ها که به آنها تیپهای رفتاری نیز میگویند ،شخصیت فرزند ما را می سازد.
خجالتی بودن هم مانند زیاد حرف زدن، آرام بودن، انرژی زیاد داشتن و یا احساساتی بودن ، یکی از تیپ های شخصیتی است که ممکن است فرزند ما داشته باشد.
البته کم رویی در بچه های ۳ تا ۶ ساله در بدو ورود به یک جمع، یا آمدن مهمان به خانه، کاملاً طبیعی است.
در موارد دیگر چه کنیم؟
پدری و مادری کردن، یک هنر است. هنر در این است که فرزندمان را خوب بشناسیم و صفات بارز و متفاوت آنها را به یک نقطه قوت تبدیل کنیم!
به طور مثال من با خانواده ای برخورد کردم که فرزند پسری به نام سعید با لکنت زبان داشتند! پدر و مادر سعید به جای اینکه به این لکنت به عنوان نقطه ضعف بنگرند و یا برچست بیمار به او بزنند، با استفاذه از این نکته مثبت که کسانی که لکنت دارند، کلمات را کامل و با تشدید ادا میکنند، او را به سمت خوانندگی تشویق کردند و این موضوغ چنان غزت نفسی برای سعید ساخت که لکنت به خودی خود از بین رفت!
دیدگاه ما به صفت خجالتی هم می تواند اینگونه باشد!
هنر ما این است که نگذاریم خجالت به گوشه گیری یا گرایش به تنهایی و سکوت تبدیل شود!

در مواردی خجالتی بودن درون گرایی است، برای تشخیص آن کافی است دقت کنیم این درونگرایی همراه با ارتباط چشمی است یا خیر؟
اگر با ارتباط چشمی باشد، بدان معنی است که فرزند ما دارای عزت نفس بالا، انسانی صلح طلب و آرامش پذیر ودر کارها متمرکز است.
اتفاقاً این صفت نه تنها بد نیست ، بلکه این کودکان و نوجوانان درون گرا ، با اینکه آدمهای کم حرفی هستند، اما دوستی هایشان را برای یک عمر حفظ می کنند، این فرزندان با اینکه سخت با آدمهای جدید آشنا می شوند ولی با دوستان و نزدیکان خود به گرمی برخورد می کنند و معمولاً ارتباط چشمی و لبخند بر لب دارند ، مجذوب کننده نیز هستند.

اما اگر بچه های ما ارتباط چشمی نداشته باشند و بیشتر به گوشه گیری روی آورند، بهتر است ابتدا علت را در یابیم!
یکی از دلایل آن می تواند این باشد که در جمع این خجالتی بودنش ، مکرراً عنوان شده است یا به علت اینکه با شرم سلام کرده یا احیاناً اصلاً احوال پرسی درستی نکرده ، سرزنش شده ، و یا مجبور به عذرخواهی شده است.
اما نگران نباشید خوشبختانه آیینه عادات بچه ها را می توان خیلی راحت تر از بزرگسالان غبار گیری کرد.
اکنون ما به عنوان والدین دانا چه کنیم؟

  •     به فرزندانمان برچسب خجالتی ،  کم رویی و غیره نزنیم .

اگر فرزندمان بین ۳ تا ۶ سال دارد و گاهی در برخورد با آدم ها ی جدید خود را پنهان میکند و از سلام کردن پرهیز میکند  ، در جمع نگوییم « فرزندم خجالتی است ». بهتر است این موضوع را ندیده بگیریم . اما اگر احساس میکنید باید چیزی بگویید  ، بهتر است اینگونه بگوییم : « پسر عزیز ما برای آشنا شدن با دوستان جدید احتیاج به زمان بیشتری دارد ».

اگر فرزند ما بزرگتر است ،  به هیچ وجه به او نسبت خجالتی ندهیم ، نه در مقابل دیگران نه در تنهایی،   حتی اگر شخص دیگری این کلمه را عنوان کرد،   شما بگویید « خیر! فرزند من  فقط کمی کم حرف است و بیشتر فکر میکند» و یا

 « دخترم شنونده بسیار خوبی است » یا « نوجوانم با فراست است ».

  • هیچ گاه فرزندمان را  به خاطر خجالتی بودنش مجبور به عذرخواهی نکنیم.

 

و اما خودمان هم عذرخواهی نکنیم! اینکه بگوییم دخترم کمی خجالتی است مانند این است که بگوییم «ببخشید که دختر من موهای مشکی پرپشتی دارد». شاید تشبیه من از نظر شما کمی مضحک به نظر میرسد،   اما اگر سعی کنیم  و مثبت اندیشی کنیم و اینگونه به  هر مسأله ای  بنگریم . به تدریج حساسیت فرزندان را کمتر کرده و خجالتی بودنشان  از بین میرود.

  •      الگوهای خوبی باشیم.

بیاییم پدرانی باشیم که از سؤال پرسیدن از دیگران خجالت نمی کشند و مادرانی باشیم که در جمع شلوغ به جای گوشه گیری با آدمهای جدید سر صحبت باز میکنند.

 

  • فرزندانمان را  در عمل انجام شده  قرار ندهیم.

مثلا اعلام ناگهانی برای نواختن موسیقی یا خواندن شعر، یا وارد کردن فرزند در موقعیت ناگهانی ارتباط با دیگران ، یا پرسیدن سؤالهایی در جمع، که شاید از نظر شما بالا بردن فرزندتان است، اما او را در شرایطی که احساس راحتی نمیکند قرار میدهیم.

  •     زمان ارتباط با افراد جدید شرایطی را مهیا کنید، که یخ بین آنها زودتر شکسته شود.

مثال: اگر مهمان جدیدی دعوت میکنیم، ابتدای مهمانی یک بازی دست جمعی ترتیب دهید، که میدانید فرزند شما به آن علاقه دارد، مانند ورق بازی یا فوتبال دستی . اینگونه فرزند شما با نشان دادن توانایی هایش شروع به ارتباط گیری میکند.

 

  • یکی از دلایلی که بچه ها خودشان را خجالتی نشان میدهند ، به زور به آغوش کشیدن ، لپ کندن و بوسیدن بزرگتر هاست .

بعنوان یک والد که حامی فرزندش است به افرادی که با آنها روبرو میشوند ، هشدار دهید که از این قبیل برخورد ها پرهیز کنند.

 

                                                                                                            هنر مادری و پدری، فرزندان راه بودن است.

                                                                                                                                                                فرزند راه باشید!

مطالب مرتبط

دیدگاه تان را بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *